.

اضطراب و هراس …. ميل زندگي ...  در من فروكش كرده ، از دور ريختن عقايدي كه به من تلقين شده … آرامش خاصی در خود حس مي کنم ، تنها چيزي كه از مم  دلجويي مي كنه اميد نيستي پس از مرگ است .... فكر زندگي دوباره منو مي ترسونه ... من هنوز به اين دنيائي كه در آن زندگي گذرانیدم ، انس نگرفته ام... دنياي ديگه به چه درد من مي خوره ؟ حس مي كنم... اين دنيا براي من نبود ، براي يك دسته آدمهاي ........ و ......... و ........ و چشم ودل گرسنه بود ، براي كسانيكه به فراخور دنيا آفريده شده اند و از زورمندان زمين وآسمان گدائي مي كنند و تملق مي گویند ، فكر زندگي دوباره منو مي ترسونه ، نه ... من احتياجي به ديدن اين همه دنياهاي تهوع آور و اينهمه قيافه هاي نكبت بار رو ندارم

حــرف که زیاده ولی من هیچی نمیگم . فقط باید بنویسم شاید سخت ترین کــار تصمیم گرفتن باشه ... شــاید تصمیم گرفتن از مجبور کردن یــه آدم به تصمیم گرفتن هم تـلختر باشه....٬ شایدم نــه ولی به هر حال یه حلقه ی دیگه هم الان دود شد و رفت آسمون .... یه خداحافظی دیگه ... یه صدای دیگه که خامــوش شد.... کـــه خودم خاموشش کردم ! تا بــه آن هنگام فرشته مرگ را بــه سخره بگیرم و در آغوشش به آرامش برسم...

بـــدرود دوستان  .........  بـــدرود برای همیشه........  بـــدرود ..که دیگر شما را نخواهم دیـــد...موفق باشید ... بـــــدرود.

باتوجه به سوء تفاهمات ایجاد شده برای دوستان عزیز..باید یاداوری کنم که وبلاگ من محل تخلیه  تخیلات

منه ؟ چند بار باید بگم این مزخرفا تی کــه تحت عنوان نــوعی دیگر آپ میکنم هیچ کدوم واقعی نیست ؟

اصلاً اینی که اینجا مینویسه من نیستم . یعنی یه من دیگه ای هستم . یعنی اصلاً من وقتی اینجا مینـــویسم...

یکی دیگه ام.  ما ها بعضی وقتا فراموش میکنیم که آدمایی که وبلاگ مینــویسن غیر از وبلاگ نوشتن

کــارای دیــگه ای هم دارن ٬ مثل زندگی کردن ....و تو واقعیت زندگی کردن . یکی شب حال میکنه پاشه بره

بار اونجوری خستگیه روزش رو رفع کنــه.... یــه خلی هم مثل من ترجیح میده هر کوفتی هم که میخوره

آخر شبی کنار وبلاگش باشه . نیاز تخیل کردنش رو با وبلاگ نوشتن تخلیه کنه .

لازم بود بگم که مــن نــه عاشقم ٬ نــه دیوونه ٬ نــه افــسرده .  نــه بــه خــانمی پیشنـهادی دادم .ونــه

پیشنهــادی گرفتم ..یکبــار  این کار رو کردم ...فکر کنم برام کافی باشه

فقط خوشم میاد که بعضی وقتا چشمام رو ببندم برم جاهای دور . خیلی دور....قصه ‌های تازه ... مثلاً الان

 دارم فکر می کنم اون پسره که بیمار بود ... حیف شد که زود مرد. اگه یه کم دنــدون رو جیگر گذاشته بود و

اینقــده زود زود قصه  هاش رو آپ  نکرده بود ..شاید امشب هم بخاطر تخیلاتش زنده بود و باز هم مینوشت ٬ آخه دلم واسش تنگ شده .

یک مادر قبل از آن که مادر باشد .یک زن است.